عزای محرم و صفر هم تمام شد صدای دمام و نوای نوحه بوشهر را در این دو ماه از سال دگر گون میکند و حتی در زندگی اجتماعی و رویکردهای مذهبی کما بیش تاثیرات خود را نمایان میسازد ... بودن یا نبودن این آداب و رسوم همیشه در بین مردم یک بحث است اما به هر حال سنتی است که یاد آور سبقه بلند بالای تمدنی و غنای فرهنگی موسیقایی مردم شهرمان بوشهر را دارد متنی که در ذیل می آید دیدگاه یی است از یک چهره فرهنگی شهرمان در اینباره ایراد نمود  و در روزنامه نسیم جنوب درج شد و پایگاه علمی پزوهشی فرش ایران  نیز آن را از این هفته نامه فرهنگی نقل کرد توجه شما را به خواندن این یادداشت جلب میکنیم .

منوچهر آتشی : قبل‌ از هر چيز درباره‌ي‌ نويسنده‌ي‌ جوان‌ عاشق‌ و پر کار اين‌ کتاب‌ مختصري‌ بگويم‌; اين‌ خانواده‌ي‌ محترم‌ ـ که‌ به‌ قول‌ سعدي‌ همه‌ عالمان‌ دين‌ بوده‌اند، از قديم‌الايام‌ساکن‌ محله‌ي‌ معروف‌ >ظلم‌آباد< که‌ حالا به‌ >صلح‌آباد< تغيير نام‌ داده‌ ـ زندگي‌ مي‌کرده‌ و هنوز ـ اگر نه‌ همه‌ ـ همان‌جا زندگي‌ مي‌کنند.
عموي‌ محسن به‌ نام‌ محمد شريفيان يکي‌ از ارزنده‌ترين‌ نوحه‌خوانان‌ بوشهر بوده‌ ـ و روانش‌ شاد ـ همه‌ي‌ مردم‌ بوشهر به‌ تسلط، تن‌ صدا و هماهنگي‌ با سينه‌زنان‌ وبر انگيختن‌ آنان‌ به‌ شور و هيجان‌ و به‌ اصطلاح‌ >گرم‌ کردن‌ عزا< واقف‌ بوده‌ چنان‌چه‌ وي‌ در اين‌ موارد يد طولايي‌ داشته‌ است‌ و چون‌ خوب‌ ني‌ مي‌زده‌ به‌ >محمد ني‌زن‌<هم‌ شهرت‌ داشته‌ است‌.....::::ادامه مطلب:::>>>