استفاده از سنگهاي رنگي دريايي، صدف، مرجان و ديگر آبزيان در تابلو، مجسمه، آويز، قابعكس و زيور آلات،صنايعي را با نام "صنايعدستي دريايي" در نوار ساحلي جنوب و شمال كشور به وجود آورده است.
صنايعدستي دريايي، رشتهاي بومي است و هنرمندان خلاق و مبتكري را به خود جذب كرده تا با صدفها و سنگهاي خليجفارس و درياي عمان، نام ايران را زبانزد جهان كند.
"علي آران" طراح و مدرس صنايعدستي دريايي، از هنرمندان خلاق استان هرمزگان است كه سبكي نو و منحصر به فرد در خلق اين تابلوها پيش گرفته و در كارگاه كوچك خود، با وجود محدوديتهاي بسيار به آموزش ميپردازد و چشمانداز اين صنعت را بسيار روشن ميبيند.
آران با اشاره به صنايعدستي بوشهر ميگويد: صنايع دريايي بوشهر، 4 حوزه را شامل ميشود: مجسمهسازي، صدف چيني، تابلوسازي و زيورآلاتسازي.
وي ادامه ميدهد: از اين صنايع هم ميتوان به صورت مصرفي بهره برد و هم به صورت تزئيني، اما براي اينكه صنايعدستي را از قالب لوكس و تجملي آن خارج كنيم رنگ و بوي مصرفي به آن دادهايم؛ براي نمونه، جا خودكاري، پيشدستي و ... كه بر اين اساس بازار صنايعدستي دريايي بهبود يافته و از وضعيت مناسبي برخوردار است.
آران در خصوص از بين بردن بوي نامطبوع محصولات دريايي چنين توضيح ميدهد: اگر داخل محصولات دريايي جانوري باشد، بوي نامطبوعي ميدهد؛ براي برطرف كردن آن صدفهايي را كه حلزون داخل آن بوده با جوهر نمك رقيق آبپز ميكنيم و چند روزي در هواي آزاد و در معرض آفتاب قرار ميدهيم، تا خشك شود. با اين كار بوي نامطبوع آن از ميان ميرود.
وي در پاسخ به اين سؤال كه چرا در كنار صنايعدستي دريايي روغن كوسه ميفروشند، اظهار دارد: روغن كوسه در رشتهاي خاص جا دارد و مربوط به صنايع دريايي نيست. شايد اين امر از تفكر ما نشأت گرفته كه سوپرماركتي از همه اجناس داشته باشيم و هيچ توجهي به چيدمان و ماهيت آنها نكنيم. فروش روغن كوسه در كنار صنايعدستي دريايي نيز در همه منطقه و در نوار ساحلي كشور رايج نيست و تنها در نقاطي چون جزيره قشم رواج دارد.
آران در خصوص طرح تابلوهاي خود ميگويد: طرح اين تابلوها جديد و اصيل بوده و برگرفته از طرحهاي استاد فرشچيان است، كه البته اين سبك ابداعي نياز به آموزش خاص دارد.
وي ميافزايد: براي طرح تابلوها، از سبك ديگران استفاده نكردهام و موارد به كار رفته آنها عبارتند از صدفهاي خليجفارس و درياي عمان كه رنگ همه آنها نيز طبيعي است.
وي ميگويد: در اين تابلوها،از هر وابستگي به ديگر كشورها به دور بوده و سبك و طرحي نو و ايراني، اصيل و زيبا به كار بردهام.
آران با اشاره به توليد كم محصولات خود ميگويد: توليد در اين حوزه بسيار كم است و تنها بر اساس سفارش دريافتي اين تابلوها را ميسازيم. وقتي توليد محصول كم باشد، نيرو نيز محدود ميشود.
وي ميافزايد: بيشتر اين محصولات را به عنوان سوغات ميخرند. علاقه توليد محصولات صنايع دريايي نيز ميان خانمها بسيار رايج بوده و بيشتر كارآموزان را اين گروه تشكيل ميدهند.
وي، در پايان، با اشاره به حمايتهاي اندك مسئولان ميافزايد: براي آموزش و افزايش توليد، نياز به حمايتهاي بيشتري داريم. براي آموزش اين تابلوها، 3 دوره مقدماتي تا پيشرفته در بوشهر، چابهار و گيلان برگزار كردم، اما براي گسترش اين هنر در نوار ساحلي كشور، بايد جلسات بيشتري داير شود.
منبع : شادي كابياني- میراث آریا