تبليغاتX
بوشهری - خليج "ناي بند"
امروز به‌هنگام ياد كردن از نام عسلويه آنچه در ذهن انسان نقش مي‌بندد تاسيسات عظيم گاز، پتروشيمي و صنايع مرتبط با آن است اما بايد دانست كه عسلويه از نظر زيست محيطي نيز از موقعيت و جايگاه ويژه‌اي برخوردار است.

خليج "ناي بند" در عسلويه به عنوان يكي از زيستگاههاي بكر جانوران كمياب، از مناظر بديع و زيباي جنوب كشور است كه تاكنون ناشناخته مانده ولي با تبديل عسلويه به قطب صنعتي كشور معرفي اين زيستگاه حيات وحش اجتناب ناپذير است.

اين خليج كه در حدود ‪ ۳۲۰‬كيلومتري جنوب مركز استان بوشهر واقع شده در قسمت ساحلي به‌شكل دماغه‌اي بخشي از حاشيه شمالي خليج فارس را تشكيل مي‌دهد.

ارتفاعات جنوبي اين خليج كه داراي طبيعتي بكر و اكوسيستمي خاص است به عنوان زيستگاه تعدادي از جانوران كمياب مورد توجه است و بخشي از آن به عنوان منطقه حفاظت شده اعلام شده است.

به گزارش خبرنگار ايرنا خليج ناي بند داراي آب و هوايي گرم است ويكي ازمشكلات اساسي اين زيستگاه كمبود منابع آب آشاميدني است.

بخش كوهستاني ناي بند مشتمل بر سنگهاي آهكي با گنبدهاي نمكي است و شامل دشتهاي ساحلي، ارتفاعات و تپه ماهور است.

ورود در اين منطقه همراه با آرامش خاصي است كه ناشي از احساس برقراري ارتباط مستقيم با طبيعت و مظاهر متنوع در آن مي‌باشد.

از نكات درخور توجه راجع به اين خليج اين است كه به عنوان اولين پارك ملي دريايي ايران مورد توجه قرار گرفته است ، چنين جايگاهي به دليل برخورداري ناي بند از ويژگي‌هاي منحصر بفرد اقليمي و طبيعي است.

به‌گفته كارشناسان، "آبسنگهاي" مرجاني به عنوان مهم‌ترين كانونهاي تخم ريزي ماهيان و انواع آبزيان ديگر در اين منطقه است كه توسعه بي‌رويه صنعتي در صورتي كه همراه با اولويت بخشيدن به مسايل زيست محيطي نباشد، اثار بسيار مخربي بر اين منطقه خواهد داشت.

اين كارشناسان طرح‌هاي متنوع توسعه پارس جنوبي، رفت و آمد بيش از استاندارد شناورهاي بزرگ و احداث اسكله‌هاي بزرگ پيرامون اين منطقه را در شمار عوامل تهديدزا براي زيست بوم منطقه مي‌دانند.

خاك منطقه از رسوبات آبرفتي است كه هر چه به طرف دريا نزديكتر مي‌شود ميزان شوري و آهكي بودن آن بيشتر مي‌شود و بريدگي‌هاي شيبدار و دره مانند كه بيشتر آنها خشك و صخره‌اي مي‌باشند، بين ساحل وبخشهاي دروني منطقه حايل شده است.

يكي ديگراز ويژگي‌هاي طبيعي و جغرافيايي در خليج ناي بند وجود "خورهايي" است كه در اين منطقه بچشم مي‌خورد.

خليج ناي بند با دارا بودن بيش از ‪ ۴۱‬كيلومتر مربع وسعت داراي سه خور با نامهاي "بساتين"، "عسلويه" و "هاله" است.

در خور بساتين كه در جوار روستايي به همين نام واقع است، جنگلي از درختان "حرا" وجود دارد كه اين خور را به زيستگاهي مناسب براي پرورش آبزيان تبديل كرده است و پرندگان زيادي در آن زندگي مي‌كنند.

خور عسلويه نيز داراي ارزش زيستگاهي بسيار مناسب براي تعداد زيادي از انواع پرندگان است و همچنين جنگل‌هاي كوچك "حرا" در اين منطقه بخوبي مشهود است.

جنگلهاي حرا در اين منطقه عامل بسيار ارزشمندي در پيوند زيست بومهاي دريايي و خشكي دارد.

بدون شك زيباترين منطقه ساحلي در كرانه شمالي خليج فارس به خليج ناي‌بند تعلق دارد و آثار بجاي مانده حكايت از آن دارد كه بندري تاريخي به نام ناي بند نيز در دوران "آل بويه" به عنوان مركز مهم صيد و تجارت مرواريد در اين خطه جنوبي استان بوشهر وجود داشته است.

منبع ایرنا

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم خرداد 1384ساعت توسط علی امیری |