دژ اشکاني نخل ابراهيمي، نشانه اقتدار ملي ايرانيان در خليج فارس 
کاوش‌هاي باستان‌شناسي در محوطه باستاني نخل ابراهيمي منجر به کشف دژي متعلق به دوره اشکاني شد که به گفته باستان شناسان در دهمين کنگره باستان شناسي کشور، اين دژ نشان اقتدار ملي ايرانيان بر خليج فارس بوده است.  
 
خبرگزاري ميراث فرهنگي _ گروه ميراث فرهنگي _ حسن ظهوري _ کاوش‌هاي باستان‌شناسي در محوطه باستاني نخل ابراهيمي منجر به کشف دژي متعلق به دوره اشکاني شد که به گفته باستان شناسان در دهمين کنگره باستان شناسي کشور، اين دژ نشان اقتدار ملي ايرانيان بر خليج فارس بوده است.
 
"سيامک سرلک"، سرپرست هيات کاوش محوطه باستاني نخل ابراهيمي (مغ بريمي) در دهمين کنگره باستان شناسي کشور که در بندرعباس برگزار مي‌شود در اين باره گفت: «مدت‌هاست که تلاش زيادي براي جعل نام خليج فارس مي شود که مي تواند ابعاد گسترده اي از نظر سياسي و اقتصادي و فرهنگي داشته باشد. کاوش هاي نخل ابراهيمي گواهي بر اقتدار ملي ايرانيان در خليج فارس است.»
 
وي در ادامه گفت: «اسناد زيادي براي نشان دادن حاکميت ايرانيان در خليج فارس وجود دارد که بر همين اساس طرج کاوش محوطه نخل ابراهيمي در سال 1386 به همت پژوهشکده باستان شناسي و مسئولان استان هرمزگان به انجام رسيد.»
 
سرلک گفت: «ما در اين طرح پژوهشي به دنبال توالي فرهنگ ها از دوران پيش از تاريخي تا دوره هاي متمادي بوديم. پيش از اين به همت دکتر آذرنوش طرح بررسي و شناسايي منطقه ميناب به انجام رسيد و سپس به همت دکتر فاضلي محوطه نخل ابراهيمي براي کاوش انتخاب شد.»
 
به گفته سرلک اين محوطه باستاني داراي دو بخش استقراري و گورستاني است که گورستان آن طي يک دهه اخير به شدت غارت شده است. اما در بخش استقراري آن يک دژ عظيم مدفون مانده که هسته اصلي محوطه را تشکيل مي دهد. البته بخش هايي از اين محوطه استقراري نيز توسط درياچه ميگو از بين رفته است.
 
وسعت بقاياي دژ يک و نيم هکتار است و شواهد باستان شناسي نشان مي دهد که محوطه نخل ابراهيمي در بازرگاني خليج فارس نقش نظارتي کامل داشته است.
 
سرلک درباره اتفاقات رخ داده در محوطه گفت: «به رغم حراست و فعالت مسئولان يگان پاسدار استان، به دليل وسعت زياد استان و کمبود امکانات لازم از قبيل امکانات مالي و نيروي کافي، عده اي سعي در تخريب عمدي شواهد و مدارک مستند نام خليج فارس در حاشيه اين درياي بزرگ مي‌شوند.»
 
به علت نبود عوارض زمين شناختي، بادهاي موسمي باعث آشکار شدن قبور مي شوند که همين امر نيز سبب شده است تا غارت گران اموال فرهنگي، دست به غارت اين قبور بزنند.
 
سرلک گفت: «نخستين اقدام انجام گرفته انجام مطالعات آرکئوژئوفيزيک منطقه بود. 3 هکتار از محوطه به اين شکل توسط مهندس بابک امين پور بررسي و پلان مستطيل شکل دژ آشکار شد.»
 
با انجام مطالعات باستان شناسي آثار دژ مشخص شد. اين دژ در جبهه شمالي 160 متر و در جبهه غربي 140 متر وسعت دارد. از ملات خشت و در ساخت آن استفاده شده است. خشت ها به صورت تکنيک قفل و بست، راست و خفته به هم متصل شده اند.
 
از درون اين دژ اشياء منقول بدست آمد که شامل مهرهاي عقيق و گردنبند مي شود.
 
سرلک گفت: «اين دژ بر اساس مطالعات دقيق و آزمايشات تاريخ گذاري، به حدود2100 سال قبل باز مي گردد و به اين ترتيب متعلق به دوره اشکاني است.»
 
به گفته سرلک در حالي که بيشتر تدفين ها به شدت تخريب شده اند اما هيات با استفاده از مطالعات آرکئوژئوفيزيک موفق به شناسايي 7 تدفين شد. اين تدفين ها خمره اي هستند و انواع مختلف دارند اما غير از يک تدفين که با نيم خمره اي مسدود شده بود، بقيه تدفين ها به صورت درباز بودند.
 
وي از کشف يک تدفين که به همراه حيوان قرباني انجام شده بود خبر داد و آن را يکي از تدفين هاي ويژه اين فصل کاوش دانست.
 
همچنين هيات باستان شناسي موفق به کشف 4 گونه سفال اصلي شدند که عبارتند از سفال خاکستري، سياه، نخودي و لعاب دار.
منبع: خبرگزاري ميراث فرهنگي _ گروه ميراث فرهنگي _ حسن ظهوري