پشت دروازه های تردید آن سو تر از اکراه مردی با کارنامه ای سرشار از عشق به میهن بار دیگر گفته که میآید ... می آید که سخنگوی ملتی شود که روزگاری نه چندان دور در کوچه پس کوچه های خون آلود سیاست  داد خواه دانشجویان ، روشنفکران ، و دگر اندیشان بود ....

به یاد آوریم نفت سیزده دلاری دولت خاتمی را...
به یاد آوریم روزنامه جامعه و خرداد و ...
به یاد آوریم او بود که نقطه آغاز  قتلهای مرموز روشنفکران  را فاش کرد
به یاد آوریم زمانی را کلیه سفیران غربی ایران ما را ترک گفته بودند و خاتمی آنها را باز گرداند
به یاد آوریم رنگهای شادی را که پوشیدن آنها قبل از خاتمی ممنوع بود .
به یاد آوریم خودمان را هنگامی که معین را فرستاد تا راهش را با شتاب بیشتر ادامه دهد ولی ما ... خلف وعده کردیم همان گونه که نیاکان ما به مشرطه خلف وعده کردند ...
پس بیایید به خاتمی رای دهیم نه برای اینکه اصلاحات به پیش رود بلکه حد اقل ایران ما  به چهار سال قبل باز گردد چرا که اگر امثال من رای داده بودند آن وقت مملکت به دست افرادی چون احمدی نژاد نمیافتاد تا دریای خزرش را به روسها ببخشد و در میان سفره مردم میلیارد میلیارد دلار گم شود و دروغ و ریا سخن خطبه و خطابه رییس جمهور گردد !