دختري تنها بر پهنهاي سبز از دشت، آبي از دريا، سرخ از غروب و زرد از گندمزار. با سگي كه از گوشهاي 
دور نگهبان دخترك است. اين تمامي آن چيزي است كه بر گبههاي دستباف ايراني نقش ميخورد. گبه و گليم بوشهر گذشته از جنبه هنرياش يك كالاي تجاري نيز محسوب ميشود. سرتاسر بوشهر پر است از هنرمنداني كه عمري را در كارگاههاي گبهبافي صرف ميكنند تا به قيمت پينه هاي دست و بيفروغي چشم گبههايي ببافند كه به وسيله واسطهها تا فرنگستان ميرود.
اروپا اصليترين بازار هدف گبهها و گليمهاي بوشهر است و در اين ميان از همه بيشتر ساكنان آلمان ،كشور تناقضهاي فلسفي از ماركس تا فيخته، به هنر سنتي مردماني در خاور نزديك اقبال نشان ميدهند.
به گفته رييس سازمان صنايعدستي استان بوشهر سفالگري، معرقكاري، ساخت محصولات صدفي، حصيربافي و هنرهاي چوبي كه بيشتر در ساخت ماكتهاي كوچك لنجهاي بزرگي كه نماد نان و آباداني مردم ساحلنشين است، نمود دارد، در كنار گبهبافي و گليمبافي جاي مهمي را در فهرست صنايعدستي شاخص استان بوشهر به خود اختصاص ميدهد. >>>ادامه مطلب در پایگاه علمی پژوهشی فرش ایران>>>